Diversen

Het Welbevindingsniveau

Een andere kijk op Chronische Depressie   Een korte inleiding  Geen medische opleiding, geen psychologische opleiding, maar gebaseerd op ervaringen. Opgedaan tijdens vele jaren depressie en therapieën, tijdens het leven. Een andere kijk op een depressie. Een depressie die al lang aanwezig is en helaas ook nog lang zal blijven. Een destructieve depressie die alles kapot maakt en afbreuk doet aan de zin van het leven. Een andere kijk…… Met…

Zwarte Piet is Traditie!

Hard schreeuwen “Zwarte Piet is traditie en die moet blijven!” “Blijf van onze tradities af!”, om vervolgens de traditionele kerstboom te vervangen voor een modern exemplaar met als argument; “Moet toch met je tijd mee gaan”! #vielmegewoonop #zwartepiet #kerstboom #snapperkapot

Zolang je je mond houdt en niet zeurt, mag je er best bijhoren

(Geschreven door Lara Nuberg, Gewoone en indisch meisje.) De afgelopen dagen moest ik mijn best doen: schrijf niets over Zwarte Piet, schrijf niets over Zwarte Piet! Ik herhaalde het mantra meerdere keren per uur. Waarom? Alles is wel al een keer gezegd. Wat heb ik daar dan nog aan toe te voegen? Wat moet je zeggen tegen mensen die – desnoods met geweld, vuurwerk, rookbommen en met geroep als ‘Aap, ga terug naar je eigen land!’ – een ‘kinderfeest’ willen beschermen?

Na al die dagen niets zeggen, niet schrijven, proberen in stilte mijn hoofd te schudden en mijn dagelijkse dingen te doen, lukt het niet meer. Ik moét iets op papier zetten, al is het alleen maar om mijn eigen gedachten te ordenen. Want wat ik me steeds meer begin te realiseren: in dit land hoor je er alleen bij als je zwijgt, je hoofd buigt en mee lacht. Doe je dat niet, dan mag je oprotten naar je eigen land en krijg je bananen naar je hoofd geslingerd.

Laten we er maar geen stickertje op plakken!

Ik geloof niet in stickertjes, zei de sociale medewerker. Onnadenkend zou ik hem eigenlijk gelijk willen geven. Het stickertje geeft ons bepaalde negatieve bijsmaak want het stickertje dwingt je in een bepaald hokje en wie wil er nou in een hokje geduwd worden.

Onze maatschappij bestaat nu eenmaal uit een grote kudde schapen die het maar al te best vinden om in hokjes te leven. Je bent buschauffeur, leraar, sociaal medewerker, verkoper, fabrieksarbeider, student en ga zo maar door. Wanneer je het hokje benoemt waar je je in thuis voelt dan geef je de mensen waar je mee te maken hebt informatie die er voor zorgt dat je heel veel dingen niet hoeft uit te leggen. Ook al is het gedeeltelijk op stereotypen gebaseerd, wanneer je je een buschauffeur voorstelt dan weet je dat het iemand is die veel zit, goed auto kan rijden en een blauw pak aan heeft als hij aan het werk is.

Ach, iedereen heeft wel eens een dipje!

Het kan ons allemaal overkomen. En als het gebeurt, praat er dan over. Ach, iedereen heeft wel eens een dipje!

Geconfronteerd met een de toekomstige sloop van ons mooie huisje. Lekker rustig en bedoelt voor in de eeuwigheid. Ondertussen zo veel ruis. Onwaarheden, halve waarheden, roddels en onduidelijkheden. Niet alleen van mensen die in het zelfde laken en pak zitten maar zeker ook van de medewerkers van de grote woningstichting.