Gewoon onzin....


“Als je als een muntstuk van €0,20 geboren wordt zul je nooit een muntstuk van €0,50 worden. De kans is groter dat je een muntstuk van €0,10 wordt!”

Leven met een depressie

Leestijd ongeveer 1 minuut.

Ik kwam het volgende artikel tegen op Facebook;

ik leef op een dun laagje ijs.
ik ben afgesneden van mijn gevoelsleven
welke zich onder de laag met ijs bevind.
onder, in die diepte, is het koud en donker,
maar ook rustig, mooi, en betekenisvol.

boven op het ijs leef ik alleen maar in mijn hoofd,
afgesneden van mijn gevoel en intuïtie.

ik kan veel dingen doen met alleen mijn hoofd, op het ijs. ik schaats van project naar project, van moment naar moment. maar niks komt echt bij me binnen. het voelt een beetje alsof ik al dood ben. ik zie alles alleen van de buitenkant, maar voel niks van binnen-uit. ik heb constant het idee of gevoel dat ik iets verkeerd doe. ik heb constant de spanning van alle emoties die als het ware door het ijs willen breken.
het zit gewoon helemaal vastgevroren. en hoe langer het duurt, hoe meer het lijkt alsof ik nooit meer ga ontdooien, alsof ik nooit meer de beweging in de diepte kan gaan maken en kan gaan voelen. alsof ik nooit meer deel kan gaan nemen aan het leven. alsof ik langzaam gek aan het worden ben.

ik moet weer door het ijs gaan zakken en zelf gaan leren zwemmen. ik weet wat ik kan en ik weet waar het vaste land is. alles om maar uit dit onmenselijke niet-voelen te kunnen komen.

Joris Broekhoven

Geef een reactie