Gewoon onzin....


“Een klein plantje? Alle liefde en alle aandacht kan niet garanderen dat het een mooie bloem wordt, het kan ook het lelijkste onkruid worden.”

Limburg, de provincie van de rollende rolluiken.

Leestijd ongeveer 2 minuten.

’s Morgens vroeg is het heerlijk om buiten te zitten. De duiven roeken rustig in de bomen, de zebravinken van de buren kwetteren er vrolijk op los. Op de achtergrond is te horen dat het verkeer op de A73 langzaam op gang komt. Zo nu en dan wordt de stilte enigszins verstoort door een langs denderende goederentrein. Het eerste sjagie heeft meestal een rokers kucheltje tot gevolg. Het geurt naar verse koffie terwijl onze katten hun rondje door de tuin maken. Elke morgen is voor hen weer een hele ontdekkingstocht, het lijkt alsof ze de tuin voor het eerst zien. Het is nog geen 7 uur. 7 Uur, het moment dat de tijdschakelaar de pompen van de waterpartijen in de tuin inschakelen. Roermond word langzaam wakker.

Ik woon nu ruim 6 jaar in Limburg en ik ben de stilte in de morgen erg gaan waarderen. Veel Limburgers zien hun provincie als de appendix van Nederland. Leeggeplunderd door randstad en daarna aan hun lot over gelaten. Toen de kolen op waren bleef er alleen nog maar armoede over. Misschien dat dat wel de oorzaak is van de geregelde invasie van onze oosterburen. In het weekend en op feestdagen is de voertaal in Roermond Duits. De toevoerwegen worden verstopt door een oneindige rij auto’s met Duitse kentekens gevuld met Duitse toeristen die gek zijn op de Roermondse koopjes.

De armoede die het leegplunderen van de natuurlijke schatten van Limburg met zich meegebracht heeft wordt enigszins gecompenseerd door de leegte die wordt opgevuld door de Duitse toerist. Roermond spint er in ieder geval garen bij. Het is niet alleen geld dat naar Limburg wordt gebracht door de Duitse toerist. In Assen was het het aanzwellen van het verkeer dat het wakker worden van de stad presenteerde. In Roermond is het de onophoudelijke geratel van de rolluiken die geopend worden. Rolluiken die in Duitsland bijna standaard in de huizen worden ingebouwd worden in Limburg als plakplaatjes op de kozijnen bevestigd.

Is het een vorm van verlangen naar privacy? De rolluiken die je in Assen eventueel tegen kwam op winkelpuien waren aangebracht om inbrekers buiten te houden maar of deze kunststof, Limburgse rolluiken dezelfde bescherming bieden? Het beangstigd mij enigszins, wat als er brand uit breekt en een woning moet snel ontruimd worden? Ik vind het jammer dat deze in mijn ogen Duitse cultuurslag naar Limburg is komen overwaaien. Limburg had wat mij betreft voldoende gehad aan de financiële toeristische injectie. De mooie oude Limburgse panden hadden er nog mooier uit gezien zonder deze aftandse rolluiken.

Ik geniet ’s morgens van de rust maar verlang er naar dat de Limburgers wakker zijn geworden en dat het geratel van de rollende rolluiken voorbij is. Dat de rust blijft tot het moment dat Roermond weer gaat slapen en de rolluiken weer sluiten.

Yosy

Geef een reactie