Laten we er maar geen stickertje op plakken!

Ik geloof niet in stickertjes, zei de sociale medewerker. Onnadenkend zou ik hem eigenlijk gelijk willen geven. Het stickertje geeft ons bepaalde negatieve bijsmaak want het stickertje dwingt je in een bepaald hokje en wie wil er nou in een hokje geduwd worden.

Onze maatschappij bestaat nu eenmaal uit een grote kudde schapen die het maar al te best vinden om in hokjes te leven. Je bent buschauffeur, leraar, sociaal medewerker, verkoper, fabrieksarbeider, student en ga zo maar door. Wanneer je het hokje benoemt waar je je in thuis voelt dan geef je de mensen waar je mee te maken hebt informatie die er voor zorgt dat je heel veel dingen niet hoeft uit te leggen. Ook al is het gedeeltelijk op stereotypen gebaseerd, wanneer je je een buschauffeur voorstelt dan weet je dat het iemand is die veel zit, goed auto kan rijden en een blauw pak aan heeft als hij aan het werk is.

Lees verder ⇒

Ach, iedereen heeft wel eens een dipje!

Het kan ons allemaal overkomen. En als het gebeurt, praat er dan over. Ach, iedereen heeft wel eens een dipje!

Geconfronteerd met een de toekomstige sloop van ons mooie huisje. Lekker rustig en bedoelt voor in de eeuwigheid. Ondertussen zo veel ruis. Onwaarheden, halve waarheden, roddels en onduidelijkheden. Niet alleen van mensen die in het zelfde laken en pak zitten maar zeker ook van de medewerkers van de grote woningstichting.

Lees verder ⇒

Hoe krijg je een Belg (Nederlander) Gek?

Hoe krijg je een Belg gek? Neem een ronde kamer en zeg tegen hem; ”in één van de hoeken staat een zak frieten!”. Ja, we wisten vroeger wat een goeie mop was! Nu Nederland. Hoe krijg je een Nederlander gek? Nou, het antwoord zal je verbazen. Geef hem wat psychische problemen en verwijs hem door aan het GGZ (de Geestelijke GezondheidsZorg in Nederland (Venlo?))!

Ik ben gezegend met psychische klachten. Sterker nog, ik heb twee psychische ziektes; Chronische depressief met aan de basis een stoornis die valt binnen het autistische spectrum. Ziekten die het me moeilijk maken om binnen de samenleving te functioneren zoals ik graag zou willen. Vaak genoeg heb ik de raad van leken opgevolgd en de lekker harde bewoordingen; “Stel je niet aan!”, van harte genomen. Nou dat was de oplossing. De gevolgen van het negeren van psychische klachten is dat ze zeker niet weg gaan. Nee ze komen na een tijdje dubbel zo hard weer terug en “normaal” functioneren wordt alleen maar moeilijker. Het is zoiets als het negeren van een gebroken been, dat werkt ook niet!

Lees verder ⇒

Leven met een depressie

Ik kwam het volgende artikel tegen op Facebook; ik leef op een dun laagje ijs. ik ben afgesneden van mijn gevoelsleven welke zich onder de laag met ijs bevind. onder, in die diepte, is het koud en donker, maar ook rustig, mooi, en betekenisvol. boven op het ijs leef ik alleen maar in mijn hoofd, afgesneden van mijn gevoel en intuïtie. ik kan veel dingen doen met alleen mijn hoofd, … Lees verder ⇒

Dag Roermond, Hallo Belfeld!

Het is onderhand al weer twee maanden geleden dat de sleutel van ons huisje in het Roermond Veld ingeleverd is bij onze vorige huurbaas. Onze nieuwe woonplaats , Belfeld, is ten opzichte van het Roermond Veld een oase van rust. Dat is op zich niet zo raar, wie heeft er immers van Belfeld gehoord? Ik, tot ik de woningadvertentie op het internet vond, tenminste niet. Maar ik kom dan oorspronkelijk ook uit het noorden van het land en Limburg?, ben er als kind wel eens geweest maar daar blijft het dan ook bij. Vooralsnog, “Belfeld is het!”.

Lees verder ⇒