Eerst probeerden VVD en CDA de PVV zo ver te krijgen dat er komend jaar voor miljarden bezuinigd zou kunnen worden. Toen Wilders dat te gortig vond, werden D66, GroenLinks en ChristenUnie verleid om de plaats van de PVV in te nemen. Zij zijn nu toch de nieuwe gedogers van dezelfde kortzichtige bezuinigingspolitiek die slecht voor ons land gaat uitpakken. Waarom? Dat moet u aan Slob, Sap en Pechtold vragen.

Ik vind het maar raar: met verkiezingen al op de kalender nog snel even zo’n kolossaal, en louter alleen op cijfertjes gericht bezuinigingspakket afspreken met wat tot nu toe de meest rechtse regering ooit heette. Het lijkt op stuivertje wisselen. Daar word je niet echt beter van. De pensioenleeftijd nog eerder omhoog, het eigen risico in de zorg naar 350 euro, de btw naar 21 procent en via Brussel de democratie nog verder inperken. Tel uit je verlies!

Ondertussen worden de problemen in Europa met de dag groter en de mensen bozer. De crisis zaait overal woede die wordt gevoed door enerzijds machteloosheid van de bevolking en anderzijds de enorme onrechtvaardigheid van alle besluiten. Daarom weigert de Griekse bevolking zich nog langer door Brussel te laten koeioneren, maar ook de Spaanse bevolking is het bezuinigen beu, nu een kwart zijn baan kwijt is en jonge mensen al helemaal niet meer aan de bak komen. De Fransen hebben gekozen voor een president die in ieder geval zegt dat hij het echt anders wil in Europa. Ik ben ervan overtuigd dat de meeste Nederlanders ook de buik vol hebben van wat Brussel ons beveelt en van het slaafse volgen daarvan door de regering Rutte.

Maar terecht stelt ook iedereen vervolgens de vraag, wat dan wel? Ook wij zullen onze economie weer aan de praat moeten krijgen, zodat we niet elk jaar minder belasting binnen krijgen, met als gevolg lagere lonen en meer werklozen erbij. Dat doe je echter niet met een btwt-verhoging, maar met stimuleringsmaatregelen voor het MKB en voor de bouw. De arbeidsmarkt verbeter je niet door economische krimp, een snellere AOW-verhoging en meer jeugdwerkloosheid maar juist door mensen onder de 65 aan het werk te krijgen en aan het werk te houden. En de zorg verbeter je niet door een forse belasting te heffen op ziek zijn, maar door een eind te maken aan de marktwerking, door meer kleinschalige buurtzorg, door rigoureus te snijden in bureaucratie en door budgetfinanciering.

Natuurlijk hangt onze economie samen met die van andere Europese landen. Als Geert Wilders wil weglopen uit de Europese Unie dan wens ik hem sterkte; het zal een eenzame tocht worden. Nederlanders zijn wel goed maar niet gek. Ze weten dat Nederland geen eiland is en dat je samen sterker staat. Maar we hoeven onze oren daarom nog niet te laten hangen naar wat Brussel bedenkt. Fijn als Brussel meedenkt – maar fout als Brussel de baas denkt te kunnen spelen. Samenwerken in Europa moet voor ieder land voordelig zijn.

Zonder die voordelen haken mensen massaal af.

Emile Roemer

Nederland heeft er voor gekozen om te integreren in een steeds groter wordende samenleving. Een paar honderd jaar geleden bestond dit systeem op microniveau in de dorpen en de kleine gemeenschappen. De rijken en kerken droegen de kosten voor de armenhuizen. In tijden van grote armoede werden gaarkeukens geopend.

Op provinciaal en landelijk niveau werden grootschalige projecten opgezet om mensen aan werk te helpen. Op dit moment is Nederland aangekomen op een punt dat deze “verantwoordelijkheid” op Europees niveau wordt uitgebuit. Landen die wat betreft de opbouw van deze zekerheden nog in de kinderschoenen stonden hebben door tot de Europese gemeenschap toe te treden, toegang gekregen tot een in hun ogen onuitputtelijke bron van geld. De invoering van de Euro heeft deze ontwikkeling in een stroomversnelling gebracht.

Landen zoals Griekeland, Italië, Spanje en Portugal zijn de grootste slachtoffers van deze integratie. De miljarden die in deze landen zijn gepompt zijn er mede verantwoordelijk voor dat deze landen een schijnrijkheid ten deel vielen en pasten het uitgavepatroon daar op aan. Het resultaat is nu dat deze landen op de afgrond van faillissement staan en de Eurolanden nog eens een hele smak geld extra geld kosten. Geld dat nodig is om de schulden van de landen beheersbaar te krijgen en te voorkomen dat ze het euro stelsel verlaten.

Zijn dit de stuiptrekkingen van een systeem dat bedacht is om Europa groot en machtig te maken? Ja, maar er wordt één grote fout gemaakt, het belangrijkste is er uit gehaald en dat is de mens. Voorop staat momenteel de economie, de financiële wereld die voor een groot gedeelte bestaat uit luchten die net zoals de internet bubbel gedoemd is in te storten, lucht is nu eenmaal lucht.

De economie draait op zo veel mogelijk geld verdienen te koste van alles zelfs te koste van mensen terwijl hij eigenlijk te diensten zou moeten staan van mensen en dan bedoel ik alle mensen, niet alleen de mensen die er plezier in scheppen hun zakken te vullen te koste van andere. Hoe je het ook went of keert, de rekening moet betaald worden. Het redden van de economie staat voorop en het leven van de mens is daar een ingrediënt van terwijl het eigenlijk andersom zou moeten zijn. De economie is een ingrediënt van het leven van de mens. Leven we om te werken of werken we om te leven?

We bloeden voor de economie die verantwoordelijk is voor de keuzes die gemaakt zijn door de zogenaamde wijze heren. Wijze heren die persoonlijk niets van de crises zullen merken omdat hun riante inkomen alleen maar stijgt, zij verdienen het tenslotte. In Europa zullen de rijke landen opdraaien voor de keuzes die gemaakt zijn in landen als Griekeland, Italië en Spanje die de financieel Europese kaders  niet te serieus te namen. De miljarden die in deze landen gepompt (zullen) worden zijn afkomstig van de Europese Burgers. Miljarden die de crisissen in de individuele landen alleen maar groter zullen maken. De miljarden zullen tenslotte bij de 3 procent lijn worden betrokken.

Maar hoe zit het met landen als Duitsland? Zijn we alleen één Europa als het gaat om het oplossen van schulden van andere landen? Zolang er in Nederland wordt gesproken over de nullijn wat betreft de loonsverhogingen hoe kan het dan dat er in Duitsland loonsverhogingen van tegen de 7 procent worden geëist?      

De Afrikaanse man naast me werkt erg hard, ook al doet de snelheid er niet toe, voor hem is het belangrijk om zo veel mogelijk werk te verzetten in zo kort mogelijke tijd. Zijn Nederlands is gebrekkig maar het lukt om zo nu en dan wat woorden met hem te wisselen. Hij is getrouwd en heeft twee kinderen.

Tegenover me zit een dame, ze is 13 jaar in Nederland, is gescheiden, heeft twee kinderen, een jongen van 8 en een meisje van 13. Beide zijn in Nederland geboren. Zelf komt ze uit Iran en heeft daar vandaan moeten vluchten omdat ze andere ideeën had als dat 13 jaar geleden normaal was in Iran. Haar ex-man heeft gevochten in de Iran Irak oorlog en is daar geestelijk niet goed uit gekomen. Omdat ze er nu alleen voor staat loopt ze tegen problemen aan die voor Nederlandse begrippen normaal zijn, kinderopvang, rondkomen van een uitkering, alleen kinderen opvoeden. ze vindt dat ze zelf slecht Nederlands spreekt maar ik vindt dat wel meevallen, ik kan over van alles en nog wat met haar praten.

Aan tafel zit ook een Turkse man. Hij spreekt weinig maar wanneer hij iets zegt dan zijn dat meestal grapjes. Je ziet hem genieten van de gesprekken die er aan tafel gevoerd worden. Zijn werktempo is hoog, hij doet zijn werk met plezier.

De Rus die ook aan tafel zit werkt ook hard. Hij doet meer dan dat hij eigenlijk hoeft te doen. Hij spreekt goed Nederlands en mengt zich geregeld in de discussies die plaats vinden. Hij heeft een duidelijke mening en weet ook goed te vertellen hoe zaken in Rusland geregeld zijn.

Een Nederlandse vrouw heeft haar mening altijd direct klaar en brengt deze duidelijk naar voren. Ze heeft 1 zoon en woont al haar hele leven in Roermond. Ze heeft plezier in haar werk ook al wordt ze door de sociale dienst gedwongen te werken.

Een gemêleerd gezelschap waarbij, naarmate de samenwerking vordert, de onderlinge verschillen steeds meer verdwijnen. Je voelt je Nederlander onder de Medelanders. Tot het moment dat de pauze aanbreekt. Het Nederlands wordt vergeten, Etnische minderheden klieken samen en de eigen taal wordt weer eigen. Ik voel me vreemdeling in mijn eigen land, zelfs als ik binnen één van de groepjes ga staan wordt ik genegeerd en blijft de afstand bestaan. Ik voelde me even Nederlander tussen de Medelanders, er was even geen verschil. Jammer, maarja, ik heb makkelijk praten, ik ben tenslotte een Nederlander!

Standaard voor het presenteren van Just The Right Shoe miniaturen.

Happy Faces Drieluik, made by ItsYosy, 1 maart 2012.